تعریف مختصر از محور توسعه کسب و کار در حوزه ICT

توسعه کسب و کار با کارآفرینی از جانب کارآفرین (اشخاص، شرکتها، سازمانها) و حمایت و همکاری از جانب خریدار (مشتری) شکل میگیرد.
کارآفرین با قبول ریسک به ایجاد چیزی نو و یا توسعه مفاهیم موجود می پردازد و یا دقت و تمرکز روی فرصتها برای بهره برداری از آن استفاده می نماید.

شروط اساسی برای کارآفرینی عبارتند از تولید فکر، نوآفرینی یا بهبود و توسعه به منظور ؛
         -  تولید یک محصول یا خدمت جدید
         -  بهبود شیوه تولید موجود
         -  ایجاد یک بازار جدید
         -  نوسازی یک صنعت
مبانی چنین رفتارهایی در جامعه ما فراوان یافت می شود اما چرا درحوزه ICT وضعیت کسب و کار چندان رضایتبخش نیست.
عامل دیگری به غیر از کارآفرینی برای توسعه کسب و کار به ویژه برای حوزه ICT که بازار مصرف آن عمدتاً شرکتها و سازمانهای تخصصی هستند ضروری است.
سازمانهای تخصصی مصرف کنند کالای ICT در کشور میبایستی از یکطرف آشنایی کامل با مشخصات فنی و استانداردها داشته و از طرف دیگر حامی جدی و منطقی محصولات و خدمات ساخت داخل باشند و خود را شیفته برندهای خارجی نکنند.
صنعت و خدمات نوپای ICT کشور در حدی نیست که بدون مشارکت و همراهی سازمانهای مصرف کننده به توفیقات بزرگ نائل شود لذا همسویی و به اشتراک گذاشتن اطلاعات از الزامات رونق کسب و کار درحوزه ICT  در کشور  می باشد.

توضیحات در مورد زیر محورهای توسعه کسب و کار در حوزه ICT :

 
1- زیر محور فناوری های تجاری شده:
با توجه به وجود دانشکاه های صنعتی معتبر در کشور که دارای رشته های برق، الکترونیک، مخابرات، کامپیوتر میباشند و پژوهشکده های تخصصی و همچنین مراکز تحقیق و توسعه (R&D) در واحدهای صنعتی همواره شاهد دستیابی به فناوریهای جدید ICT در کشور هستیم ولی در عمل استفاده چندانی از آن نمی شود.
فاصله دانشگاه با صنعت میتواند یکی از دلایل آن باشد، نکته دیگر دانش صنعتی کردن فناوری است که ممکن است در برخی از صنایع وجود نداشته باشد و بحث بازارسازی و بازاریابی و جلب نظر مشتری نیز از جمله مواردی است که چندان به آن پرداخته نمی شود.
وقتی یک فناوری تجاری می شود و وارد بازار با ثبات می گردد که مجموعه فوق بخوبی سازماندهی شود.
2-زیرمحور راه حل های جامع برای تأمین نیاز مشتری:
در گذشته ، سازمانهای تخصصی مصرف کننده تجهیزات ICT مانند شرکت مخابرات ایران از یک سازمان گسترده و دارای همه بخش های فنی برخوردار بودند مانند مدیریت های طرح جامع، طراحی و مهندسی ، نصب و راه اندازی، آزمایش و تحویل، نگهداری و تعمیرات.
این سازمانها در بخش خرید و تدارکات نیز طبق نظر بخش فنی نسبت به خرید تجهیزات بصورت جداگانه از منابع داخلی و خارجی اقدام و در انبارها جهت استفاده در پروژه ها نگهداری میشد.
با تغییر در ساختارهای سازمانی اپراتورها و یکپارچگی در سیستم ها، اکنون مشتریان اقدام به سفارش کلی برای انجام یک پروژه می نمایند و معمولاً برای کنترل زمان اجرای پروژه  بجای خرید از چند تأمین کننده، بطور جامع از یک تأمین کننده خرید می نمایند.
بنابر این در کسب و کارهایی که تمام نیازمندیها یکجا طراحی و ساخته نمی شود، برای ورود به چنین بازارهایی لازمست که نسبت به تهیه طرح یکپارچه و تأمین تجهیزات و خدمات جانب آن نیز توسط عرضه کننده اقدام شود (از طریق شرکتهای همکار و یا برونسپاری) با انجام مدیریت یکپارچه سازی و قبول کلیه مسئولیت ها و ارائه راه حل جامع برای مشتری .
3-    زیر محور خریدار برتر محصولات ایرانی
شرکت های اپراتوری ارتباطی و برخی از سازمانهای مصرف کننده تجهیزات و خدمات ICT با بررسی دقیق مشخصات محصولات و خدمات داخلی و مقایسه آن با مشخصات و استانداردهای خود تصمیم لازم را بر تأمین کالا و خدمات میگیرند.
اگر کالا و خدمات داخلی پاسخگوی نیاز آنها باشد با قبول مسئولیت اقدام به سفارش می کنند و اگر کمبودهایی در فناوری وجود داشته باشد با همکاری دو جانبه سعی بر رفع ایراد و ارتقای آن می نمایند.
در مواردیکه لازم باشد شرایط تست محیطی و میدانی را برای تأمین کننده داخلی فراهم و از دادن اطلاعات و تجارب خود دریغ نمی نمایند.
این رویکرد باعث استفاده هر چه بیشتر از کالا و خدمات داخلی می گردد.
خریدار برتر محصولات داخلی بر اساس میزان تعامل با عرضه کننده تعیین می شود.


 
                      شاخص ارزیابی طرح برای
                زیر محور «خریدار برتر محصول ایرانی»            


                      شاخص ارزیابی                                             امتیاز
1-    روش های آشنایی و بررسی توانمندیهای داخلی                     10
2-    روشهای اعلام نیازمندیها و تقاضا                                        15
3-    میزان تعامل با منابع داخلی برای ارتقای توانمندی                  15
4-    ایجاد سهولت برای آزمایشات طرح های تحقیق شده              15
5-    شرایط ویژه در انعقاد قرارداد با طراحان داخلی                      15
6-    ارزش استراتژیک محصول/محصولات خریداری شده               15
7-    میزان کاهش وابستگی از منابع محدود خارجی                     15
                                         جمع                                        100





                            شاخص ارزیابی طرح برای
  زیر محور های «فناوری های تجاری شده»
و «راه حل های جامع»

                      شاخص ارزیابی                                           امتیاز
1-مطالعات انجام شده در مورد اندازه بازار                                  10
2- اهمیت استراتژیک یا اقتصادی طرح                                    20
3-تأثیر طرح در کاهش وابستی از منابع محدود خارجی                15
4-میزان بومی بودن طرح                                                      15
5-نقش این طرح در توسعه آی سی تی                                    15  
6-میزان رقابت پذیری و احتمال حضور در بازارهای بین المللی       10
7- میزان پیچیدگی طرح                                                       15
                     جمع                                                          100